Definicja Komunikator internetowy lub instant messenger, IM co oznacza. Czym jest komunikacja) –.

Czy przydatne?

Definicja Komunikator internetowy lub instant messenger, IM

Co to jest Komunikator internetowy lub instant messenger, IM (z angielskiego: Instant Messenger – natychmiastowa komunikacja) – program umożliwiający bezpośrednie komunikowanie się poprzez Internet albo sieć lokalną dzięki informacje tekstowych, głosowych albo przekazów multimedialnych. By dwóch Internautów mogło się ze sobą skomunikować, obydwaj muszą posiadać identyczne albo kompatybilne ze sobą komunikatory. Bezpośrednia komunikacja jest prowadzona w okresie rzeczywistym (w porównaniu do poczty elektronicznej). Komunikatory opierają się o określony protokół komunikacji.
Komunikatory powstały dzięki IRCowi, na którym oparta jest idea IM. Pierwszym komunikatorem w formie, w jakiej znamy je dzisiaj, do tego pracujący pod systemami innymi niż UNIX/Linux, był ICQ, udostępniony w listopadzie 1996. Po jego premierze powstało sporo podobnych programów do komunikacji natychmiastowej, pracujących w różnych sieciach. Najnowsze komunikatory oferują prócz informacje tekstowych czy głosowych, wideokonferencje czy rozmowy głosowe poprzez VoIP.
Na całość komunikacji instant messaging złożona jest protokół komunikacji (albo sieć) i program-klient do jego obsługi. Przewarzająca część protokołów jest zamkniętych, stąd dany komunikator działa zwykle w jednej sieci albo jednym protokole. Coraz częściej jednak komunikatory pozwalają na komunikację z „obcymi” protokołami dzięki wtyczkom (na przykład Tlen.pl pozwala na komunikację z siecią Gadu-Gadu) – w ten sposób zamieniają się w multikomunikatory. Popularne programy tego typu to Tlen, Konnekt, Miranda IM, AQQ.
Komunikaty pomiędzy użytkownikami mogą być przesyłane przez serwer, bądź także bezpośrednio. To pierwsze rozwiązanie jest przydatne jeżeli którykolwiek z użytkowników biorących udział w rozmowie znajduje się w sieci chronionej firewallem, poprzez co nie może przyjmować nadchodzących połączeń.
Inne podejście do kwestii serwerów prezentuje sieć Jabber. Nie ma w niej jednego centralnego serwera – każdy użytkownik może uruchomić swój własny serwer i pozwalać na rejestrację innych użytkowników, bądź także korzystać go tylko poprzez siebie.
Użytkownicy w sieciach IM posiadają jednoznaczne identyfikatory, które pozwalają na dokładne ustalenie odbiorcy komunikatów. Część sieci (na przykład ICQ, Gadu-Gadu) przydziela swoim użytkownikom identyfikatory liczbowe. Inne, na przykład Tlen, MSN czy Yahoo umożliwiają wybranie własnej nazwy. Specjalnym rozszerzeniem tego metody jest identyfikowanie użytkowników w sieci Jabber. Jako iż nie ma w nim centralnego serwera, konieczne jest ustalenie w identyfikatorze nazwy serwera na którym zarejestrowany jest użytkownik – adresy jabbera przypominają e-maile (na przykład uzytkownik@mojserwer.com).
Każdy z komunikatorów pozwala na podgląd statusu i ustawienie własnego statusu a więc ustalenie dostępności użytkownika („popularny”, „zajęty”, „zaraz wracam”, „rozłączony”, „schowany”, „skype me”) albo jakiejś informacje dla innych użytkowników (tak zwany opis)

Czym jest Komunikator internetowy lub znaczenie w Słownik Internet K .