Słownik DIAMAGNETYK. co to znaczy? Słownik próbka bizmutu zbliżona do bieguna silnego magnesu ulega.

Czy przydatne?

Co to jest Diamagnetyk

Definicja z ang. DIAMAGNETYK., z niem. DIAMAGNETYK..

Co to znaczy: W roku 1846 M. Faraday odkrył, iż próbka bizmutu zbliżona do bieguna silnego magnesu ulega odpychaniu. Materiały o takich właściwościach nazwał d. Innym aspektem zjawiska diamagnetyzmu jest dążność próbki o wydłużonym kształcie do ustawiania się dłuższą osią prostopadle do pola magnetycznego. D. są substancje, których cząsteczki mają zerowe momenty magnetyczne, czyli takie, gdzie momenty magnetyczne elektronów powiązane z ich spinem wzajemnie się kompensują. Diamagnetyzm jest związany ze zmianą momentu magnetycznego atomów połączonego z orbitalnym momentem magnetycznym elektronów. Narastające pole magnetyczne indukuje, odpowiednio z regułą Lenza, dodatkowy prąd w takim kierunku, aby wytworzyć pole magnetyczne skierowane przeciwnie do pola indukującego. Ten dodatkowy prąd jest związany ze zmianą prędkości elektronu w jego ruchu orbitalnym, wywołaną zewnętrznym polem magnetycznym. Typowymi d. są: gazy szlachetne, przewarzająca część molekuł organicznych, nie wszystkie metale, gazy dwuatomowe niezależnie od O2 i tym podobne Podatność magnetyczna χ diamagnetyków przyjmuje wartości ujemne

Czym jest DIAMAGNETYK znaczenie w Słownik fizyka D .